Układ dachu wpływa nie tylko na wygląd mieszkaniu, ale również w znacznym stopniu na możliwość wdrożenia poddasza. Dużo obszaru zapewniają np. proste, dwuspadowe dachy na temat dużej rozpiętości jak i również znacznym kącie nachylenia połaci (powyżej 40°) oraz dachy wraz z wysoką ścianką kolankową. Swoboda w zagospodarowaniu poddasza zależy też od rodzaju struktury dachu, gdyż jej elementy mogą ją znacznie ograniczać.
W budynkach godne polecenia są przede wszelkim dachy o łatwych kształtach (głównie dwuspadowe) i - co się z tym wiąże - nieskomplikowanej konstrukcji. Takie konstrukcje dachowe są bardziej korzystne i łatwiej poprawnie ułożyć na wymienionych pokrycie, lepiej dlatego nie urozmaicać ich licznymi lukarnami, dymnikami i wieżyczkami.
Wykonanie skomplikowanego wielopołaciowego dachu wymaga bardzo ogromnych kwalifikacji oraz niemałej staranności zarówno od momentu cieśli, jak i dekarzy. Łatwiej wtedy o błędy, a mnogie kosze pomiędzy połaciami sprzyjają zaleganiu śniegu i utrudniają odprowadzanie wody deszczowej.
Więźba dachowa - krokwiowa i krokwiowo-jętkowa
Po tych najprostszych więźbach (rys. 3 i 4) pary krokwi zbiegających się przy kalenicy tworzą konstrukcję wiązarów - podobnych w całym dachu. Jeśli strop poddasza jest drewniany, dolnymi pasami wiązarów mają możliwość być belki stropowe, a gdy strop jest żelbetowy lub ceramiczny, funkcję pasów dolnych może też przejąć jego struktura nośna. Wówczas na ogół krokwi nie polega bezpośrednio na murze, lecz na zakotwionym w nim krawędziaku.
Uwaga! Drewniane części więźby muszą okazać się oddzielone od muru warstwą izolacji przeciwwilgociowej. Najczęściej wykonuje się ją z papy.
Jętka, poziomy szczegół pomiędzy krokwiami, towarzyszy ich usztywnieniu jak i również zmniejsza uginanie się krokwi pod obładowaniem. https://drewzim.pl/co-to-jest-pellet/
Wiązary wiąże się usztywniającymi więźbę wiatrownicami, ponadto usztywnia gryzie deskowanie lub ołacenie.
Największą zaletą naszej konstrukcji jest jej prostota. Jednak obok typowym wykonaniu oficjalne wady to nieogromna dopuszczalna rozpiętość - do 6-7 metrów, oraz wymagany ogromny spadek dachu - 40°-60°. Jednak podpierając jętkę dwoma słupami na krańcach i wzmacniając połączenie krokwi w kalenicy (z nakładkami i deską kalenicową - rys. 5) oraz robiąc zakotwienie dolnego finiszu krokwi można podwyższyć rozpiętość konstrukcji do odwiedzenia 12 m, natomiast spadek dachu obniżyć do 20°.
Obok niewielkich rozpiętościach, wówczas gdy nie ma słupów, przestrzeń poddasza można dowolnie dzielić. Jętki są często używane jako element konstrukcyjny sufitu albo pozostawia się je dostrzegalne, by dodawały charakteru pomieszczeniom pod skosami.
Więźba dachowa a mianowicie płatwiowa
Płatwie to belki równoległe do odwiedzenia kalenicy, na których opierają się krokwie. Dolne płatwie spoczywają na stropie bądź ściance kolankowej, pozostające zaś są podparte słupami. Obciążenia istnieją przekazywane za pośrednictwem płatwi na ściany nośne i strop.
Najczęściej elementem wiązarów są też kleszcze - umieszczone powyżej płatwi pary belek lub desek zawierających obustronnie krokwie oraz słupy. Natomiast miecze pozwalają zwiększyć odległości pomiędzy słupami. Słupy i kleszcze rozmieszcza się tylko co 3-4 pary krokwi (wiązarów), reszta wiązarów składa się spośród samych krokwi.
Więźba płatwiowa występuje przy wielu odmianach i jest bardzo uniwersalna. Rozpiętość dachu ma możliwość sięgać 12 m, a jego rzut może być chociażby bardzo skomplikowany.
Zestawiając odpowiednio liczbę płatwi i słupów można zaś zaprojektować grzbiet o niemal przypadkowym, nawet minimalnym spadku.
Utrudnieniem w zagospodarowaniu poddasza o takowej więźbie są filary, jednak są rozstawione co 3-4 metry, czasem udaje się zaś ukryć hałasuje w ściankach działowych.
Więźba dachowa - z wiązarów kratowych
Wiązary kratowe (kratownice) to nowoczesne struktury złożone ze cieńszych elementów niż tradycyjne więźby ciesielskie. Wiązar taki składa się z pasa górnego i dolnego, między którymi znajdują się cienkie pionowe słupki i ukośne krzyżulce. Dzielą one powierzchnię wiązara na stosunkowo niewielkie trójkąty.
Wiązar kratowy ma nadzwyczaj dużą sztywność oraz wytrzymałość, jest tuż przy tym lekki, natomiast do jego przeprowadzenia potrzeba niewiele drewna. Takie wiązary mają oczywiście także usterki - ich wykonanie jest bardzo pracochłonne i wymaga dużej dokładności.
Dlatego najlepiej, jeśli są przygotowywane nie na strukturze, lecz w wyspecjalizowanej wytwórni. Korzystne (i najtańsze) jest wtedy wykonanie wielu podobnych wiązarów. Cienkie składniki są bardziej czułe na działanie płomienia i korozję biologiczną (grzyby i owady), dlatego szczególnie istotna jest odpowiednia klasa drewna. Szczęśliwie wytwórnie na ogół dbają o jakość materiału.
W domach jednorodzinnych stosuje się wiązary kratowe o rozpiętości do 12 m, choć można przeprowadzić znacznie większe. Ich zaletą jest jest to, że nie wymagają podpór pośrednich (wewnętrznych ścian nośnych oraz podciągów). Choć wiązary kratowe można skonstruować do każdego dachu, spadki dachów o konstrukcji z wiązarów kratowych są zwykle niewielkie (do 20°), gdyż przestrzeń poddasza podzielona takimi wiązarami w zasadzie nie nadaje się do wykorzystywania.
Wyjątkiem są w tym miejscu dachy o struktur jak na obrys. 9. Wiązary zastosowano tu w struktur dachu krokwiowego a mianowicie wiązar kratowy na temat wysokości 30-40 cm zastępuje tu krokiew z litego drewna. Rozpiętość dachu ma możliwość sięgać nawet dwunastu m, a dopuszczalny kąt jego nachylenia to 21-44°. Widoczne w ten sposób poddasze można nadzwyczaj dobrze wykorzystać jak mieszkalne.
Więźba dachowa - wieszarowa
Owo szczególny rodzaj struktur, przydatny głównie wówczas, gdy odległości pomiędzy ścianami nośnymi istnieją bardzo duże (ok. 10 m), wówczas gdy np. wszystkie obciążania muszą być wyciągnięte na ściany powierzchowne (brak wewnętrznych tapet nośnych).
Krokwie przekazują obciążenia np. na płatwie, a te zaś - na wieszaki zamiast dzięki słupy. Więźby na temat konstrukcji wyłącznie wieszarowej nie są popularne i rzadko widuje się je o rozpiętości ponad 12 m. Jednak wieszaki są wykorzystywane w zastępstwie słupów, w więźbach o różnej konstrukcji.